Blog week 5
“Jij mag er zijn”
Voelbare woorden
Raken je recht in je hart
Je bent er compleet door van slag
Een hand op je schouder
Een doordringende blik
Iemand die je ziet
Is dit echt?
Mag jij er Zijn?
De stemmetjes in je hoofd beweren anders
Jij hoeft niets te zeggen
En nog minder te doen
Jij mag nu ontvangen; iets heel anders dan toen
Met bewuste aandacht in dit moment
Tranen voelen druppen
De liefde voelen stromen
Zijn wij verbonden
www.straal-denhaag.nl
zondag 25 januari 2015
zondag 18 januari 2015
"Vrij van oordelen"
Blog week 4
“Vrij van oordelen”
Oordeelsvrij leven
Ons verstand is continu bezig om situaties en mensen te beoordelen. Het gaat als een raket zo snel. Mensen die een oordeelvrij leven nastreven, wens ik dan ook een prettige wedstrijd. Het is namelijk onze programmering die hiervoor zorgt. In de oertijd ging het vaak letterlijk over leven of dood. Het verstand had dus heel snel een inschatting te maken of men moest vechten of vluchten.
Op je tenen lopen
Er is sindsdien heel wat veranderd, alleen onze programmering niet, die is als het ware bevroren. Goed, slecht, negatief of positief, allen zijn oordelen. Negatieve oordelen merken we snel op, omdat deze een naar gevoel geven. Positieve oordelen vinden we fijn, maar hier kleven ook ‘gevaren’ aan. Voor je het weet ga je op je tenen lopen om maar aan dat positieve oordeel te blijven voldoen. Het oordelen komt uit ons Denkende Zelf en zal dit leven niet ophouden.
Intern alarmsysteem
Het verstand komt je waarschuwen voor (dreigend) gevaar en is continu in opperste staat van paraatheid. Je interne alarmsysteem gaat af en je doet er alles aan om het lawaai zo snel mogelijk te stoppen. Door de paniek is je heldere denkvermogen vertroebeld en toets je de verkeerde code in. Je verstand doet er nog een schepje bovenop en je krijgt het Spaans benauwd.
Klem om je nek
De klem om je nek is voelbaar en je wilt je losmaken. Je spartelt je een slag in de rondte en komt alleen maar vaster te zitten. Het verwarrende is, dat je verstand nogal wispelturig is. Je Denkende Zelf zorgt ervoor dat je die klem om je nek voelt en het is hetzelfde verstand dat jou oproept om je los te maken uit die beklemming. Pfffff….wat je ook doet, voor je verstand is het nooit goed genoeg.
Denken wat je denkt
Wat nou, als je accepteert dat je oordelen hebt over jezelf en anderen? Wat nou, als je die gedachten ‘gedachten’ laat zijn zonder er iets mee te doen? Wat nou, als jij mag denken wat je denkt en mag voelen wat je voelt? Hoe ziet jouw wereld er dan uit? Het is het geknutsel met alles wat er in je omgaat dat maakt, dat je in een moeras komt. Als jij je gedachten en gevoelens laat voor wat ze zijn, ga je merken dat ze net als wolken gaan en komen.
Andere relatie met je verstand
Ga jij ook graag een andere relatie aan met je verstand? Voel je vrij om contact met me op te nemen om de mogelijkheden te bespreken.
Stralende groet van Krijna
www.straal-denhaag.nl
“Vrij van oordelen”
Oordeelsvrij leven
Ons verstand is continu bezig om situaties en mensen te beoordelen. Het gaat als een raket zo snel. Mensen die een oordeelvrij leven nastreven, wens ik dan ook een prettige wedstrijd. Het is namelijk onze programmering die hiervoor zorgt. In de oertijd ging het vaak letterlijk over leven of dood. Het verstand had dus heel snel een inschatting te maken of men moest vechten of vluchten.
Op je tenen lopen
Er is sindsdien heel wat veranderd, alleen onze programmering niet, die is als het ware bevroren. Goed, slecht, negatief of positief, allen zijn oordelen. Negatieve oordelen merken we snel op, omdat deze een naar gevoel geven. Positieve oordelen vinden we fijn, maar hier kleven ook ‘gevaren’ aan. Voor je het weet ga je op je tenen lopen om maar aan dat positieve oordeel te blijven voldoen. Het oordelen komt uit ons Denkende Zelf en zal dit leven niet ophouden.
Intern alarmsysteem
Het verstand komt je waarschuwen voor (dreigend) gevaar en is continu in opperste staat van paraatheid. Je interne alarmsysteem gaat af en je doet er alles aan om het lawaai zo snel mogelijk te stoppen. Door de paniek is je heldere denkvermogen vertroebeld en toets je de verkeerde code in. Je verstand doet er nog een schepje bovenop en je krijgt het Spaans benauwd.
Klem om je nek
De klem om je nek is voelbaar en je wilt je losmaken. Je spartelt je een slag in de rondte en komt alleen maar vaster te zitten. Het verwarrende is, dat je verstand nogal wispelturig is. Je Denkende Zelf zorgt ervoor dat je die klem om je nek voelt en het is hetzelfde verstand dat jou oproept om je los te maken uit die beklemming. Pfffff….wat je ook doet, voor je verstand is het nooit goed genoeg.
Denken wat je denkt
Wat nou, als je accepteert dat je oordelen hebt over jezelf en anderen? Wat nou, als je die gedachten ‘gedachten’ laat zijn zonder er iets mee te doen? Wat nou, als jij mag denken wat je denkt en mag voelen wat je voelt? Hoe ziet jouw wereld er dan uit? Het is het geknutsel met alles wat er in je omgaat dat maakt, dat je in een moeras komt. Als jij je gedachten en gevoelens laat voor wat ze zijn, ga je merken dat ze net als wolken gaan en komen.
Andere relatie met je verstand
Ga jij ook graag een andere relatie aan met je verstand? Voel je vrij om contact met me op te nemen om de mogelijkheden te bespreken.
Stralende groet van Krijna
www.straal-denhaag.nl
maandag 12 januari 2015
"Eeuwige Strijd"
Blog week 3
“Eeuwige Strijd”
Een strijd die ellenlang kan duren
Een strijd met veel hete vuren
Een gevecht met alles en iedereen
Een gevecht die je versteend
Jaar in, jaar uit hetzelfde rondje
De zweep ligt binnen handbereik
Strenger en harder
Je moet nog beter je best doen
Uitgeput op de grond
Weer verslagen
Wanhopig zoekend
Blindstarend naar de oplossing
Nodig ik je uit
Om je verzet te staken
Open de deur naar je observerende zelf
Vanuit afstand valt er zoveel te zien
Alles mag er zijn
Want het is er
www.straal-denhaag.nl
“Eeuwige Strijd”
Een strijd die ellenlang kan duren
Een strijd met veel hete vuren
Een gevecht met alles en iedereen
Een gevecht die je versteend
Jaar in, jaar uit hetzelfde rondje
De zweep ligt binnen handbereik
Strenger en harder
Je moet nog beter je best doen
Uitgeput op de grond
Weer verslagen
Wanhopig zoekend
Blindstarend naar de oplossing
Nodig ik je uit
Om je verzet te staken
Open de deur naar je observerende zelf
Vanuit afstand valt er zoveel te zien
Alles mag er zijn
Want het is er
www.straal-denhaag.nl
maandag 5 januari 2015
"Het is nu eenmaal zo"
Blog week 2
“Het is nu eenmaal zo”
Accepteren
Er bestaan nogal wat verschillende interpretaties over wat accepteren nu is. Persoonlijk heb ik een lange tijd een gruwelijke hekel gehad aan het woord ‘Accepteren’. Het klonk als een soort tovermiddel, waardoor alle shit zou verdwijnen. Mijn verstand trok dat niet. Mijn verstand maakte mij tot in den treure duidelijk, dat ik tegen mijn pijn/ongemak moest vechten. Ik moest in actie komen om mezelf beter te voelen.
In de boksring
Gevochten heb ik! Dagelijks stond ik in de boksring en ik heb heel wat klappen opgevangen.Ook heb ik het hele arsenaal aan vluchtroutes genomen. Ik deed alles om mijn ongemak niet te hoeven ervaren. Met veel afstand praatte ik over heftige gebeurtenissen. Veelvuldig sprak ik de zin “Het is niet leuk wat er allemaal gebeurd is en het is nu eenmaal zo” uit. Hiermee zei ik eigenlijk; “Ik moet niet zeuren” en “Ik kan er niks aan veranderen, dus het heeft ook geen zin om er bij stil te staan”.
Het is nu eenmaal zo
Feitelijk gezien zou je kunnen zeggen dat bovenstaande klopt. Het is wat het is en niemand kan de klok terugdraaien. Er zit echter wel een wezenlijk verschil in de manier waarop je loslaat en afstand neemt van je ervaringen. Je verstand wil de pijnlijke herinnering wissen, dan wel vervangen voor een prettige herinnering. In de realiteit is dit niet mogelijk. Je hebt een geheugenopslagplaats en alle ervaringen staan hier kris kras door elkaar opgeslagen. Wissen is geen optie. Elimineren en nare gedachten vervangen door fijne gedachten bieden slechts korte tijd een gevoel van opluchting.
ACT
Accepteren wordt nogal eens omschreven als ‘berusting’ en dit is een passieve houding. Binnen ACT (Accepteren van gedachten, Contact maken met je waarden en Toegewijd handelen) wordt dit er niet onder verstaan. ACT omschrijft ‘accepteren’ als een actief proces waarin je de pijn en alles wat je niet kunt veranderen uitnodigt en er laat zijn zonder dat je er iets mee doet. Je neemt waar wat er in je omgaat zonder iets met de inhoud te doen.
Ruimte en flexibiliteit
Voor mij betekende deze vorm van accepteren een hele ommekeer. Ik had eerst te beseffen, dat wat ik jaren gedaan had, mij meer van hetzelfde had gegeven. In de ijver weg te komen van mijn pijn had ik er juist meer van aangemaakt. Het verstand heeft een controleagenda en ik ben daar lang blind in meegegaan. Vechten en vluchten mochten plaats maken voor ervaren, gedachten opmerken zonder er mee te knutselen, observeren en zelfacceptatie. Deze benadering, deze manier van leven biedt mij zoveel ruimte en flexibiliteit.
Het leven
Is het leven dan nu een groot feest? Nee, ik ervaar het leven met al zijn kanten. Pijn en tegenslagen zijn onlosmakelijk met ons leven verbonden. Door ACT verhoud ik me er anders toe. Ik mag het ongemak voelen zonder er direct iets mee te doen. Waar in het verleden de versmelting met de pijn plaatsvond, is er nu Krijna en een pijnlijke ervaring waar ik naar kan kijken.
Herkenning?
Wil jij je ook anders verhouden tot jezelf en je gedachten? Ben je benieuwd naar wat ACT voor jou kan betekenen? Neem vrijblijvend contact met mij op om over je mogelijkheden te praten.
Ik wens je een Stralende dag!
Krijna
www.straal-denhaag.nl
“Het is nu eenmaal zo”
Accepteren
Er bestaan nogal wat verschillende interpretaties over wat accepteren nu is. Persoonlijk heb ik een lange tijd een gruwelijke hekel gehad aan het woord ‘Accepteren’. Het klonk als een soort tovermiddel, waardoor alle shit zou verdwijnen. Mijn verstand trok dat niet. Mijn verstand maakte mij tot in den treure duidelijk, dat ik tegen mijn pijn/ongemak moest vechten. Ik moest in actie komen om mezelf beter te voelen.
In de boksring
Gevochten heb ik! Dagelijks stond ik in de boksring en ik heb heel wat klappen opgevangen.Ook heb ik het hele arsenaal aan vluchtroutes genomen. Ik deed alles om mijn ongemak niet te hoeven ervaren. Met veel afstand praatte ik over heftige gebeurtenissen. Veelvuldig sprak ik de zin “Het is niet leuk wat er allemaal gebeurd is en het is nu eenmaal zo” uit. Hiermee zei ik eigenlijk; “Ik moet niet zeuren” en “Ik kan er niks aan veranderen, dus het heeft ook geen zin om er bij stil te staan”.
Het is nu eenmaal zo
Feitelijk gezien zou je kunnen zeggen dat bovenstaande klopt. Het is wat het is en niemand kan de klok terugdraaien. Er zit echter wel een wezenlijk verschil in de manier waarop je loslaat en afstand neemt van je ervaringen. Je verstand wil de pijnlijke herinnering wissen, dan wel vervangen voor een prettige herinnering. In de realiteit is dit niet mogelijk. Je hebt een geheugenopslagplaats en alle ervaringen staan hier kris kras door elkaar opgeslagen. Wissen is geen optie. Elimineren en nare gedachten vervangen door fijne gedachten bieden slechts korte tijd een gevoel van opluchting.
ACT
Accepteren wordt nogal eens omschreven als ‘berusting’ en dit is een passieve houding. Binnen ACT (Accepteren van gedachten, Contact maken met je waarden en Toegewijd handelen) wordt dit er niet onder verstaan. ACT omschrijft ‘accepteren’ als een actief proces waarin je de pijn en alles wat je niet kunt veranderen uitnodigt en er laat zijn zonder dat je er iets mee doet. Je neemt waar wat er in je omgaat zonder iets met de inhoud te doen.
Ruimte en flexibiliteit
Voor mij betekende deze vorm van accepteren een hele ommekeer. Ik had eerst te beseffen, dat wat ik jaren gedaan had, mij meer van hetzelfde had gegeven. In de ijver weg te komen van mijn pijn had ik er juist meer van aangemaakt. Het verstand heeft een controleagenda en ik ben daar lang blind in meegegaan. Vechten en vluchten mochten plaats maken voor ervaren, gedachten opmerken zonder er mee te knutselen, observeren en zelfacceptatie. Deze benadering, deze manier van leven biedt mij zoveel ruimte en flexibiliteit.
Het leven
Is het leven dan nu een groot feest? Nee, ik ervaar het leven met al zijn kanten. Pijn en tegenslagen zijn onlosmakelijk met ons leven verbonden. Door ACT verhoud ik me er anders toe. Ik mag het ongemak voelen zonder er direct iets mee te doen. Waar in het verleden de versmelting met de pijn plaatsvond, is er nu Krijna en een pijnlijke ervaring waar ik naar kan kijken.
Herkenning?
Wil jij je ook anders verhouden tot jezelf en je gedachten? Ben je benieuwd naar wat ACT voor jou kan betekenen? Neem vrijblijvend contact met mij op om over je mogelijkheden te praten.
Ik wens je een Stralende dag!
Krijna
www.straal-denhaag.nl
maandag 29 december 2014
"Nieuw jaar, nieuwe kansen"
Blog Week 1
“Nieuw jaar, nieuwe kansen”
Vers jaar
Een heel vers nieuw jaar ligt voor je. Heerlijk! Je kunt nog alle kanten op. 2014 ligt achter je en 2015 wordt jouw jaar. 2015 is Het jaar waarin jij eindelijk gaat doen, wat je al jaren van plan bent.
Bikkelen, buffelen en beuken
Wat maakt dat het jou dit jaar wel lukt, om je aan je afspraken met jezelf te houden? Je gaat dit jaar, natuurlijk, nog strenger zijn voor jezelf. Geen smoesjes en uitzonderingen meer. Gewoon bikkelen, buffelen en beuken. In 1 rechte lijn af op je doel. Er zijn zoveel mensen die het wel lukt, dus waarom jou dan niet?
Het menselijk brein
Het menselijk brein werpt nogal wat obstakels op die jou er van kunnen weerhouden, te doen wat je eigenlijk wilt doen. De intentie waar vanuit je handelt, is van groot belang voor het slagen van je missie. Er wordt nogal eens gehandeld, vanuit angst voor afwijzing en angst om niet te voldoen. Sinds mensenheugenis doen we ons stinkende best om bij de rest te horen.
Erbij willen horen
In de prehistorie moesten de mensen wel zorgen dat zij aansluiting vonden bij de anderen. Met z’n allen maakte je nu eenmaal veel meer kans om te overleven, dan in je eentje. In het hier en nu hebben we nog steeds dezelfde programmering. Het continu vergelijken met anderen, zit er dus al eeuwen in en laat zich niet uitschakelen.
Mild kritische houding
Tegenwoordig spelen de gevaren zich voornamelijk in ons hoofd af. Je mag een mild kritische houding ten aanzien van je gedachten en gevoelens aannemen. Je kunt dit doen door alles wat er in je omgaat voor je te plaatsen. Kijk er op gepaste afstand naar en observeer in plaats van ermee in discussie te gaan.
Doelen stellen vanuit je waarden
Oeverloze gesprekken met je verstand maken je bekaf en leveren je vooral frustratie op. Staak die strijd, je wint hem toch niet. Om jouw wensen in 2015 wel waar te maken, mag jij doelen stellen vanuit je waarden. Waar hecht jij belang aan? Wat maakt jouw leven waardevol? Wat is Echt belangrijk? Stel er zijn geen obstakels; wat zou jij dan eigenlijk willen? Laten deze vragen je inspireren om je waarden helder te krijgen.
Straal praktijk
Maak van lange termijn doelen, korte termijn mogelijkheden! Kun je wel wat ondersteuning gebruiken? Je bent van harte welkom in mijn Straal praktijk!
Ik wens je een Stralende dag toe!
Krijna
www.straal-denhaag.nl
“Nieuw jaar, nieuwe kansen”
Vers jaar
Een heel vers nieuw jaar ligt voor je. Heerlijk! Je kunt nog alle kanten op. 2014 ligt achter je en 2015 wordt jouw jaar. 2015 is Het jaar waarin jij eindelijk gaat doen, wat je al jaren van plan bent.
Bikkelen, buffelen en beuken
Wat maakt dat het jou dit jaar wel lukt, om je aan je afspraken met jezelf te houden? Je gaat dit jaar, natuurlijk, nog strenger zijn voor jezelf. Geen smoesjes en uitzonderingen meer. Gewoon bikkelen, buffelen en beuken. In 1 rechte lijn af op je doel. Er zijn zoveel mensen die het wel lukt, dus waarom jou dan niet?
Het menselijk brein
Het menselijk brein werpt nogal wat obstakels op die jou er van kunnen weerhouden, te doen wat je eigenlijk wilt doen. De intentie waar vanuit je handelt, is van groot belang voor het slagen van je missie. Er wordt nogal eens gehandeld, vanuit angst voor afwijzing en angst om niet te voldoen. Sinds mensenheugenis doen we ons stinkende best om bij de rest te horen.
Erbij willen horen
In de prehistorie moesten de mensen wel zorgen dat zij aansluiting vonden bij de anderen. Met z’n allen maakte je nu eenmaal veel meer kans om te overleven, dan in je eentje. In het hier en nu hebben we nog steeds dezelfde programmering. Het continu vergelijken met anderen, zit er dus al eeuwen in en laat zich niet uitschakelen.
Mild kritische houding
Tegenwoordig spelen de gevaren zich voornamelijk in ons hoofd af. Je mag een mild kritische houding ten aanzien van je gedachten en gevoelens aannemen. Je kunt dit doen door alles wat er in je omgaat voor je te plaatsen. Kijk er op gepaste afstand naar en observeer in plaats van ermee in discussie te gaan.
Doelen stellen vanuit je waarden
Oeverloze gesprekken met je verstand maken je bekaf en leveren je vooral frustratie op. Staak die strijd, je wint hem toch niet. Om jouw wensen in 2015 wel waar te maken, mag jij doelen stellen vanuit je waarden. Waar hecht jij belang aan? Wat maakt jouw leven waardevol? Wat is Echt belangrijk? Stel er zijn geen obstakels; wat zou jij dan eigenlijk willen? Laten deze vragen je inspireren om je waarden helder te krijgen.
Straal praktijk
Maak van lange termijn doelen, korte termijn mogelijkheden! Kun je wel wat ondersteuning gebruiken? Je bent van harte welkom in mijn Straal praktijk!
Ik wens je een Stralende dag toe!
Krijna
www.straal-denhaag.nl
zondag 21 december 2014
"Je bent niet wie je denkt, dat je bent"
Blog week 52
“Je bent niet wie je denkt, dat je bent”
Je bent meer dan je gedachten
Onze cultuur leert ons dat denken het ultieme menselijke vermogen is. Natuurlijk is het denkvermogen heel belangrijk in het leven, maar jij bent meer dan je gedachten. Wat je ook bedenkt, je voorstelt of herinnert, er is een deel van jou dat hier los van staat. Een deel dat je geest in werking kan observeren en kan opmerken wat deze doet.
Het observerende zelf
Iedere keer, dat jij je ademhaling, je gedachten of je gevoelens observeert, is het observerende deel van jou, dat al die observaties verricht. Over het observerende zelf hebben we het maar zelden en dat is jammer, want het is erg belangrijk. Zonder het observerende zelf beschikken we niet over een zelfbewustzijn.
Bewustzijn
Het observerende zelf is geen gedachte of gevoel. Je kunt het zien als een standpunt van waaruit jij je gedachten en gevoelens kunt observeren. Wat je ook denkt, voelt, waarneemt of voelt, dit deel van jou is er ten alle tijden En het is zich ervan bewust. Dat jij weet wat je denkt en voelt, komt alleen maar doordat dit deel van jou zich bewust is van je gedachten en gevoelens.
Een constante aanwezige
Het observerende zelf verandert niet. Je kunt het zien, als het deel van jou, dat het ‘hele plaatje’ ziet. Het ‘hele plaatje’ staat voor alles wat je ooit ervaart, alles wat je ooit ziet, hoort, proeft, ruikt, aan emoties beleeft of doet. Het observerende zelf ‘ziet’ het allemaal. Het observerende zelf is niet goed of slecht. Het enige wat het doet is observeren. Je observerende zelf is niet verantwoordelijk voor wat jij doet. Het merkt slechts op wat je gedaan hebt en helpt je om hier bewust van te worden. Hierdoor stelt het je in staat om te leren.
De bron van werkelijke acceptatie
Het observerende zelf oordeelt nooit over je; het is de bron van werkelijke acceptatie. In het dagelijkse leven vangen we niet meer dan een glimp op van het observerende zelf. Het grootste gedeelte van de tijd gaat het observerende zelf schuil achter een constante stroom van gedachten. Op het moment, dat we boven onze gedachten uitstijgen, zullen we het observerende zelf vinden.Vanuit het perspectief van het observerende zelf kun je de ‘documentaire’ over wie je bent bekijken. Je kunt zien zoals het is; een verzameling woorden en beelden, die door je denkende zelf aan elkaar zijn geplakt.
Wie ben ik?
Het denkende zelf vertelt jou, dat jij die documentaire bent. Je hoeft alleen maar een stap terug te doen en hem te observeren, om duidelijk te zien, dat dat niet zo is. Waarschijnlijk stel je jezelf nu de vraag; “Wie ben ik dan wel, als ik mijn documentaire niet ben?” Een kort antwoord hierop is, dat je een combinatie bent van je denkende zelf, je fysieke zelf en je observerende zelf. Het observerende zelf is het enige in je leven, dat niet verandert.
Rol van observator
Het observerende zelf is er altijd en jij kunt er contact mee maken, wanneer jij dat wilt. Je denkende zelf, zal zodra jij contact maakt met je observerende zelf, beginnen met analyseren of commentaar leveren op wat er gebeurt. Het observerende zelf lijkt dan te verdwijnen en dit is een illusie! Merk op wanneer je in je denkende zelf verdwijnt en neem afstand in. Plaats jezelf in de rol van observator en bevrijd je uit de gevangenis die je denkende zelf om je heen bouwt.
Ik wens je veel waardevolle en bewuste momenten toe!
Stralende dag!
Krijna
www.straal-denhaag.nl
“Je bent niet wie je denkt, dat je bent”
Je bent meer dan je gedachten
Onze cultuur leert ons dat denken het ultieme menselijke vermogen is. Natuurlijk is het denkvermogen heel belangrijk in het leven, maar jij bent meer dan je gedachten. Wat je ook bedenkt, je voorstelt of herinnert, er is een deel van jou dat hier los van staat. Een deel dat je geest in werking kan observeren en kan opmerken wat deze doet.
Het observerende zelf
Iedere keer, dat jij je ademhaling, je gedachten of je gevoelens observeert, is het observerende deel van jou, dat al die observaties verricht. Over het observerende zelf hebben we het maar zelden en dat is jammer, want het is erg belangrijk. Zonder het observerende zelf beschikken we niet over een zelfbewustzijn.
Bewustzijn
Het observerende zelf is geen gedachte of gevoel. Je kunt het zien als een standpunt van waaruit jij je gedachten en gevoelens kunt observeren. Wat je ook denkt, voelt, waarneemt of voelt, dit deel van jou is er ten alle tijden En het is zich ervan bewust. Dat jij weet wat je denkt en voelt, komt alleen maar doordat dit deel van jou zich bewust is van je gedachten en gevoelens.
Een constante aanwezige
Het observerende zelf verandert niet. Je kunt het zien, als het deel van jou, dat het ‘hele plaatje’ ziet. Het ‘hele plaatje’ staat voor alles wat je ooit ervaart, alles wat je ooit ziet, hoort, proeft, ruikt, aan emoties beleeft of doet. Het observerende zelf ‘ziet’ het allemaal. Het observerende zelf is niet goed of slecht. Het enige wat het doet is observeren. Je observerende zelf is niet verantwoordelijk voor wat jij doet. Het merkt slechts op wat je gedaan hebt en helpt je om hier bewust van te worden. Hierdoor stelt het je in staat om te leren.
De bron van werkelijke acceptatie
Het observerende zelf oordeelt nooit over je; het is de bron van werkelijke acceptatie. In het dagelijkse leven vangen we niet meer dan een glimp op van het observerende zelf. Het grootste gedeelte van de tijd gaat het observerende zelf schuil achter een constante stroom van gedachten. Op het moment, dat we boven onze gedachten uitstijgen, zullen we het observerende zelf vinden.Vanuit het perspectief van het observerende zelf kun je de ‘documentaire’ over wie je bent bekijken. Je kunt zien zoals het is; een verzameling woorden en beelden, die door je denkende zelf aan elkaar zijn geplakt.
Wie ben ik?
Het denkende zelf vertelt jou, dat jij die documentaire bent. Je hoeft alleen maar een stap terug te doen en hem te observeren, om duidelijk te zien, dat dat niet zo is. Waarschijnlijk stel je jezelf nu de vraag; “Wie ben ik dan wel, als ik mijn documentaire niet ben?” Een kort antwoord hierop is, dat je een combinatie bent van je denkende zelf, je fysieke zelf en je observerende zelf. Het observerende zelf is het enige in je leven, dat niet verandert.
Rol van observator
Het observerende zelf is er altijd en jij kunt er contact mee maken, wanneer jij dat wilt. Je denkende zelf, zal zodra jij contact maakt met je observerende zelf, beginnen met analyseren of commentaar leveren op wat er gebeurt. Het observerende zelf lijkt dan te verdwijnen en dit is een illusie! Merk op wanneer je in je denkende zelf verdwijnt en neem afstand in. Plaats jezelf in de rol van observator en bevrijd je uit de gevangenis die je denkende zelf om je heen bouwt.
Ik wens je veel waardevolle en bewuste momenten toe!
Stralende dag!
Krijna
www.straal-denhaag.nl
maandag 15 december 2014
"De leegte voorbij"
Blog week 51
“De leegte voorbij”
Van dieet naar dieet
Marjo is een dame van 55 jaar en zij kampt al jaren met overgewicht. Na zo’n beetje alle diëten gedaan te hebben, zonder blijvend resultaat, is zij door haar huisarts naar mij doorverwezen. In het telefoongesprek komen haar gevoelens van moedeloosheid en frustratie duidelijk naar voren.
Het vechten beu en geen hoop meer
Ze is het gevecht met de kilo’s zo ontzettend beu en heeft de hoop op afvallen opgegeven. Wanneer ik haar uitleg dat ik niet met weer het volgende dieet zal komen, reageert Marjo verbaasd. Zonder dieet kan zij toch niet afvallen?
Pubertijd en gemaksvoer
Ondanks haar twijfels besluit Marjo om een afspraak voor een sessie te maken. In dit gesprek vertelt Marjo, dat ze vanaf haar pubertijd meer is gaan eten. In die tijd was Marjo veel alleen thuis rond etenstijd en koos zij voor gemaksvoer. De frituurpan maakte overuren en ook de witte boterhammen met zoetigheid gingen in grote hoeveelheden naar binnen.
Gescheiden ouders en eenzaamheid
Marjo voelde zich in haar pubertijd eenzaam. Haar ouders waren gescheiden en zij woonde bij haar moeder. Moeder werkte onregelmatig en had naast haar werk een druk sociaal leven. De band met haar vader was niet goed. Ze zagen elkaar na de scheiding nog maar een keer per maand. Op school had Marjo bijna geen vriendinnen en als de lessen afgelopen waren ging zij direct naar huis.
Soapseries, overeten en vluchtgedrag
Thuis maakte zij haar huiswerk met de pot snoep naast zich en als haar huiswerk af was, plofte Marjo op de bank om televisie te kijken. Ook het tv kijken ging gepaard met de nodige etenswaren. De dagelijkse soapseries en het overeten, waren manieren om niet stil te staan bij haar gevoel van verdriet en eenzaamheid. Ook in de jaren die volgden is Marjo op deze manier met haar gevoelens om blijven gaan.
Beperkte overtuigingen en zelfkastijding
Door Marjo inzicht te geven op welke manieren deze mechanismen werken in ons, als mens, kunnen we een stap zetten in haar proces. Al jarenlang veroordeelt Marjo zichzelf continu. Ze noemt zichzelf dagelijks een mislukkeling, een zwakkeling, lui, dom en deze overtuigingen zorgen ervoor, dat zij zichzelf beperkt en geen stap verder komt. Ze ondermijnt zichzelf.
Inzicht en begrip als ingang
Als Marjo haar gedrag in de context kan plaatsen, is er ruimte voor begrip als ingang. Bepaalde emoties roepen een behoefte aan troost en warmte op. Eenzaamheid, angst of verdriet, maar ook de kleine ergernisjes van alledag. Eten lijkt in dergelijke gevallen dit verlangen te bevredigen. Marjo herkent dit en ze vertelt dat zij ook veel eet als ze zich verveelt.
Eten als aantrekkelijke oplossing
Eten kan een aantrekkelijke oplossing lijken: het leidt af en geeft direct een prettiger gevoel. Het vult de leegte. Een plotseling opkomende zin in eten of snoepen, kan ook verbonden zijn met gevoelens zoals boosheid of verdriet. Eten gebeurt dan om de emotie te dempen, om het nare gevoel weg te krijgen.
Emoties die om aandacht roepen
Onze neiging is om primair te reageren op een naar gevoel. We willen dat zo snel mogelijk wegdrukken. Het interessante van emoties is dat ze net zo lang en hard kloppen tot dat ze gehoord worden. Als signalen van je lichaam. Ze hebben je iets te melden. Ze geven aan: dit is prettig en dit niet. Emoties die niet opgemerkt worden raken verwaarloosd. Emoties die over een langere periode verwaarloosd worden, worden hardnekkig. Deze emoties zullen steeds harder om aandacht roepen.
De positieve intentie van de emotie
De kunst zit hem in het herkennen en erkennen van de emoties. De emotie herkennen als een emotie en niet als zin in iets lekkers om te eten. Achterhaal vervolgens de positieve intentie van de emotie en doe er wat mee. Op deze manier beantwoord je je emoties op een passende en gezonde manier.
Waar heb je echt behoefte aan?
Marjo krijgt verschillende opdrachten en oefeningen mee. Een daarvan is dat als ze de neiging voelt om te gaan eten of te gaan snoepen, Marjo zich eerst afvraagt waar zij echt behoefte aan heeft. Heeft Marjo echt een voedingsbehoefte of heeft ze eigenlijk behoefte aan iets anders? Op deze manier leert zij om weer naar haar lichaam te luisteren.
Stap voor stap
Stap voor stap eet Marjo alleen nog wanneer zij trek heeft en stopt ze wanneer ze verzadigd is. Marjo reageert steeds passender op haar emoties. Op deze manier voedt zij zichzelf lichamelijk èn emotioneel op een gezonde manier. Het aanleren van nieuw gedrag kost tijd. Het weten alleen is niet genoeg. Gedragsverandering gaat gepaard met vallen en opstaan. Het vraagt; bereidheid, oefenen en een lange adem om nieuw gedrag eigen te maken.
Herkenning?
Kamp jij net als Marjo met overgewicht en wil je een aanpak die blijvend is? Neem dan vrijblijvend contact met mij op!
Ik wens je een Stralende dag toe!
Krijna
www.straal-denhaag.nl
“De leegte voorbij”
Van dieet naar dieet
Marjo is een dame van 55 jaar en zij kampt al jaren met overgewicht. Na zo’n beetje alle diëten gedaan te hebben, zonder blijvend resultaat, is zij door haar huisarts naar mij doorverwezen. In het telefoongesprek komen haar gevoelens van moedeloosheid en frustratie duidelijk naar voren.
Het vechten beu en geen hoop meer
Ze is het gevecht met de kilo’s zo ontzettend beu en heeft de hoop op afvallen opgegeven. Wanneer ik haar uitleg dat ik niet met weer het volgende dieet zal komen, reageert Marjo verbaasd. Zonder dieet kan zij toch niet afvallen?
Pubertijd en gemaksvoer
Ondanks haar twijfels besluit Marjo om een afspraak voor een sessie te maken. In dit gesprek vertelt Marjo, dat ze vanaf haar pubertijd meer is gaan eten. In die tijd was Marjo veel alleen thuis rond etenstijd en koos zij voor gemaksvoer. De frituurpan maakte overuren en ook de witte boterhammen met zoetigheid gingen in grote hoeveelheden naar binnen.
Gescheiden ouders en eenzaamheid
Marjo voelde zich in haar pubertijd eenzaam. Haar ouders waren gescheiden en zij woonde bij haar moeder. Moeder werkte onregelmatig en had naast haar werk een druk sociaal leven. De band met haar vader was niet goed. Ze zagen elkaar na de scheiding nog maar een keer per maand. Op school had Marjo bijna geen vriendinnen en als de lessen afgelopen waren ging zij direct naar huis.
Soapseries, overeten en vluchtgedrag
Thuis maakte zij haar huiswerk met de pot snoep naast zich en als haar huiswerk af was, plofte Marjo op de bank om televisie te kijken. Ook het tv kijken ging gepaard met de nodige etenswaren. De dagelijkse soapseries en het overeten, waren manieren om niet stil te staan bij haar gevoel van verdriet en eenzaamheid. Ook in de jaren die volgden is Marjo op deze manier met haar gevoelens om blijven gaan.
Beperkte overtuigingen en zelfkastijding
Door Marjo inzicht te geven op welke manieren deze mechanismen werken in ons, als mens, kunnen we een stap zetten in haar proces. Al jarenlang veroordeelt Marjo zichzelf continu. Ze noemt zichzelf dagelijks een mislukkeling, een zwakkeling, lui, dom en deze overtuigingen zorgen ervoor, dat zij zichzelf beperkt en geen stap verder komt. Ze ondermijnt zichzelf.
Inzicht en begrip als ingang
Als Marjo haar gedrag in de context kan plaatsen, is er ruimte voor begrip als ingang. Bepaalde emoties roepen een behoefte aan troost en warmte op. Eenzaamheid, angst of verdriet, maar ook de kleine ergernisjes van alledag. Eten lijkt in dergelijke gevallen dit verlangen te bevredigen. Marjo herkent dit en ze vertelt dat zij ook veel eet als ze zich verveelt.
Eten als aantrekkelijke oplossing
Eten kan een aantrekkelijke oplossing lijken: het leidt af en geeft direct een prettiger gevoel. Het vult de leegte. Een plotseling opkomende zin in eten of snoepen, kan ook verbonden zijn met gevoelens zoals boosheid of verdriet. Eten gebeurt dan om de emotie te dempen, om het nare gevoel weg te krijgen.
Emoties die om aandacht roepen
Onze neiging is om primair te reageren op een naar gevoel. We willen dat zo snel mogelijk wegdrukken. Het interessante van emoties is dat ze net zo lang en hard kloppen tot dat ze gehoord worden. Als signalen van je lichaam. Ze hebben je iets te melden. Ze geven aan: dit is prettig en dit niet. Emoties die niet opgemerkt worden raken verwaarloosd. Emoties die over een langere periode verwaarloosd worden, worden hardnekkig. Deze emoties zullen steeds harder om aandacht roepen.
De positieve intentie van de emotie
De kunst zit hem in het herkennen en erkennen van de emoties. De emotie herkennen als een emotie en niet als zin in iets lekkers om te eten. Achterhaal vervolgens de positieve intentie van de emotie en doe er wat mee. Op deze manier beantwoord je je emoties op een passende en gezonde manier.
Waar heb je echt behoefte aan?
Marjo krijgt verschillende opdrachten en oefeningen mee. Een daarvan is dat als ze de neiging voelt om te gaan eten of te gaan snoepen, Marjo zich eerst afvraagt waar zij echt behoefte aan heeft. Heeft Marjo echt een voedingsbehoefte of heeft ze eigenlijk behoefte aan iets anders? Op deze manier leert zij om weer naar haar lichaam te luisteren.
Stap voor stap
Stap voor stap eet Marjo alleen nog wanneer zij trek heeft en stopt ze wanneer ze verzadigd is. Marjo reageert steeds passender op haar emoties. Op deze manier voedt zij zichzelf lichamelijk èn emotioneel op een gezonde manier. Het aanleren van nieuw gedrag kost tijd. Het weten alleen is niet genoeg. Gedragsverandering gaat gepaard met vallen en opstaan. Het vraagt; bereidheid, oefenen en een lange adem om nieuw gedrag eigen te maken.
Herkenning?
Kamp jij net als Marjo met overgewicht en wil je een aanpak die blijvend is? Neem dan vrijblijvend contact met mij op!
Ik wens je een Stralende dag toe!
Krijna
www.straal-denhaag.nl
Abonneren op:
Posts (Atom)