"Die oh zo belangrijke 40 dagen"

StraalBlog week 2
“Die oh zo belangrijke 40 dagen”

Stel een doel
Op het moment dat jij hebt vastgesteld, dat je bepaald gedrag wilt veranderen, kan het helpend zijn om een doel(en) te stellen, zodat je concreet kunt maken, waar je naar toe wilt en op welke manier. Een doel op papier zetten en uitwerken is één ding. Vervolgens is het van belang dat je jezelf verbindt met het doel.

Gewoontegedrag
Bij het veranderen van gedrag krijg je te maken met een groot obstakel, namelijk: gewoontegedrag. Gewoontegedrag wordt bepaald door denkpatronen. Je vertoont als het ware geconditioneerd gedrag. Je geheugen bepaalt de standaardreactie in je gedrag wanneer je geconfronteerd wordt met een keuze. Verandering van gewoontes vereist een nieuwe bedrading door een nieuwe manier van benaderen te creëren.

40 dagen
Je hebt ongeveer 40 dagen nodig om van nieuw gedrag een automatisch patroon te maken. Als het je 40 dagen lukt om de verandering door te voeren krijgen de hersenen de kans om een nieuw voorkeurspatroon aan te leggen, waardoor het nieuwe gedrag al een stuk spontaner voelt.

Wat kun je inzetten om die 40 dagen ook te halen? 
- Als je van binnenuit gemotiveerd bent (intrinsieke motivatie) is de kans dat je slaagt in het behalen van je doel sterker dan dat je extrinsiek gemotiveerd bent! Als je bijvoorbeeld moet sporten van de dokter, omdat je anders gezondheidsrisico loopt, dan kan het moeilijker zijn om het sporten op langere termijn te blijven doen. Op het moment dat jij zelf het besluit neemt om te gaan sporten, omdat je jezelf een prettiger fysiek en psychisch welbevinden gunt, is de kans een stuk groter dat je het sporten blijft continueren en het een vanzelfsprekendheid wordt.

- Jij staat aan het roer. Jij kunt de keuzes maken die jou dienen en niemand anders! Besef dat jij degene bent die de verandering kan laten plaatsvinden.

 - Vraag hulp/steun aan mensen om gemotiveerd te blijven. Door te delen waar je mee aan de slag wilt bied je mensen de gelegenheid jou te steunen. Het kan ook helpend zijn om met mensen te praten die zelf ook een gedragsverandering hebben doorgemaakt, zodat je ervaringen kunt horen en steun kan vragen op de momenten waarop het moeilijk voor je is.

- Stel duidelijke doelen. Hoe concreter hoe beter! Werk je doel en je aanpak om je doel te behalen zo concreet mogelijk uit. Laat het niet in het vage. Breng ook je valkuilen in kaart en wat je nodig hebt om anders met je valkuilen om te gaan.

- Maak naast je hoofddoel ook subdoelen. Vier je successen zodat je focus ligt op wat er wel is i.p.v. de lange weg de je nog te gaan hebt. Maak van je lange termijn doel korte termijn mogelijkheden.

- Neem verantwoordelijkheid voor de keuzes die je maakt. Fop jezelf niet door recht te praten wat krom is. Doorzie de ellenlange smoezenlijst die je verstand opwerpt en kies voor jezelf en jouw welzijn.

- Leef naar je eigen waarden, geef gehoor aan wat jij werkelijk belangrijk vindt en je zult minder ontvankelijk zijn voor groepsdruk en dergelijke.

- Handel consequent; door de kracht van de herhaling kan nieuw gedrag van jou worden.

- Stap over de korte termijn opluchting van het in standhouden van het niet helpende gedrag heen en kies bewust voor de lange termijn , zodat je jezelf een cadeau voor het leven geeft.

Stel het aan de slag gaan met je doel niet langer uit. Het juiste moment om te starten is as we speak!
Heel veel succes en mocht je ondersteuning willen om bepaald gedrag te doorbreken stuur me dan een mailtje: info@straal-denhaag.nl

Groet!

Krijna

www.straal-denhaag.nl

"Uit de schaduw in het licht"

StraalBlog week 52
“Uit de schaduw in het licht”

Gevecht met zichzelf
Mijn moeder was jarenlang verslaafd aan alcohol, slaapmedicatie en relaties. Alle verslavingen en dwangmatige handelingen stonden symbool voor haar gevecht met zichzelf en de werkelijkheid. Mijn mams werd van kleins af aan blootgesteld aan afwijzingen. Keer op keer werd haar op brute wijze duidelijk gemaakt dat zij niet voldeed. Verbaal, fysiek en de grootste vorm van afwijzing, het seksueel misbruik door haar vader zorgden ervoor, dat het negatieve geloof in zichzelf groeide en zij er alles voor over had om haar pijn niet te voelen.

Negatieve zelfbewustzijn
Een afwijzing van de ouders voelt voor een kind als een totale afwijzing, die niet anders dan persoonlijk opgevat kan worden. Het kind trekt geheel vanzelfsprekend conclusies over zichzelf en zo ontstaat het negatieve zelfbewustzijn. Het negatieve geloof is gericht op bescherming tegen de pijn van de afwijzing. Hoe? Door die afwijzing voor te zijn met een zelfafwijzing.

Verslaving is een psychische valkuil
Een verslaving is een psychische valkuil. Mijn moeder wilde ontsnappen aan haar negatieve geloof, maar de manier waarop ze dit deed maakte het juist sterker. Het negatieve geloof is het aangrijpingspunt voor de verslaving, is de ketting waarmee de verslaving aan iemand vastzit. Maar dat negatieve geloof is zelf een illusie, een tragische vergissing die ooit om de begrijpelijke reden van zelfbescherming door iemand als kind is aangemaakt.

Verslavingsellende
De verslavingsellende wordt veroorzaakt door de manier waarop iemand eraan probeert te ontsnappen. Het verslavende middel of de dwangmatige handeling levert een tijdelijke schijnontsnapping uit het verslaafde gevoel, maar versterkt dit tegelijkertijd. Zo veroorzaakt en versterkt het middel zijn eigen noodzaak. De kern van de verslavingsellende is het negatieve gevoel dat de verslaafde over zichzelf heeft en daardoor de verslaving versterkt wordt. Als verslaafde voel je je in toenemende mate stom, slap, slecht, schuldig, niet goed genoeg of heb je een combi van allerlei gevoelens.

Kernpunten verslaving
- Het negatieve geloof
- Beknelling
- Afhankelijkheid
- Eenzaamheid

Verslaving is een poging om aan het negatieve gevoel te ontsnappen en is tevens de oorzaak van dat gevoel. Niemand wordt zo sterk geconfronteerd met zijn negatieve geloof als een verslaafde.

Hoe kun je je negatieve geloof ontmaskeren?
Kijk naar je diepste negatieve gevoel over jezelf en hoe je er altijd voor weggelopen bent. Zodra je ophoudt met weglopen, valt de illusie in duigen. Jouw negatieve geloof ontleent zijn energie aan jouw constante streven om het te bedekken en uit de weg te gaan. Zodra je dit patroon doorbreekt door openlijk en hardop dit geloof uit te spreken, verliest de illusie zijn schijn van werkelijkheid.

Herken je jezelf in dit verhaal en gun jij jezelf een ander leven? Schroom dan niet om contact met mij op te nemen!

Groet!
Krijna

www.straal-denhaag.nl

"Mogen zijn met je strijd"

StraalBlog week 50
“Mogen zijn met je strijd”

Dag in, dag uit verwikkeld in een pijnlijke strijd
Vasthoudend aan je verleden
Krijgt het heden geen kans

Kwetsbare kanten
Harde lagen
Een vertroebelde blik

De klem om je nek
Zet je compleet vast
Pijnlijk en ook veilig

Hangend aan de zogenaamde zekerheid
Verblijf je in de kramp
Controle en vermijding houden je in de greep

Neem de opgedane ballast mee
En ga je leven Leven
Met elke stap schud je zwaarte van je af

Steeds dichter naar het licht
De stralen voelbaar in je gezicht
Verschijnt er een twinkel in je ogen

www.straal-denhaag.nl

"Je verstand en emoties"

StraalBlog week 48
“Je verstand en emoties”

Je verstand en emoties
Om maar met de deur in huis te vallen; je verstand weet zich geen raad met emoties. Het kent twee manieren van reageren, namelijk als een rigide generaal en dat uit zich in onder meer volgende gedrag: afstandelijk, afdoen van het gevoel, niet zeiken en gewoon doorgaan. Of je verstand reageert als een zwelgje; verdrinken in de emotie, waardoor alles heel zwaar wordt en hierdoor geen overzicht meer hebben.

Om je een beeld te geven hoe het er in een hoofd kan toegaan, lees je hieronder een conversatie tussen de rigide generaal en zwelgje:

Zwelgje: Ik kan ook nooit iets goed doen. Keer op keer krijg ik de deksel op mijn neus. Echt Iedereen is tegen mij. Niemand ziet mij staan.

Rigide Generaal: Hou op met dat gezeik! Kom op zeg. Met zielig doen kom je nergens. Schouders eronder en gewoon doorgaan.

Zwelgje: Ik wil niet meer doorgaan. Ik heb er op deze manier geen zin meer in. Wat heeft het nog voor nut? Niemand kijkt uit zichzelf naar mij om. Ze weten me alleen te vinden als ze iets nodig hebben. Dit is in het verleden ook al zo vaak gebeurt en het houdt maar niet op.

Rigide Generaal: Hier heb ik dus helemaal geen zin in. Echt hou met dat gezeur. Ik moet gewoon nog beter mijn best doen en nog meer klaar staan voor iedereen.

Zwelgje: Ik trek het niet meer, echt niet. Iedereen vindt mij toch stom en dat verandert heus niet als ik nog meer mijn best doe. Ik kap ermee en duik met een heleboel koekjes en chocolade onder in mijn grot. Er is toch niemand die mij mist…….

Voorkeursstijl
Door de jaren heen heb je een voorkeursstijl ontwikkelt en deze is niet per definitie dienend. Je voorkeursstijl komt voort uit eerder opgedane ervaringen, opvoeding, DNA. Het is zo eigen geworden om op een bepaalde manier met jezelf en situaties om te gaan, dat je zelf allang niet meer bewust een keuze daarin maakt. Je handelt eigenlijk op de automatische piloot.
Onderliggend kan de overtuiging meespelen, dat je niets anders kunt dan op die bepaalde manier te handelen. Je geloofd niet, dat je in staat bent om het tij te keren en de angst voor het nieuwe/onbekende kan je afhouden om het vertrouwde patroon los te laten.

Wat heb je nodig?
Wat heb je nodig om anders met jezelf om te leren gaan? Je kunt oefenen met opmerken, wanneer je verstand, als de rigide generaal of als zwelgje reageert op een situatie. Ieder mens krijgt signalen, bijvoorbeeld een druk hoofd vol gedachten, snel afgeleid, geirriteerd reageren, spanning in het lichaam. Zodra je merkt, dat je één of meerdere signalen hebt, dan mag je dit zien als een stoplicht. Ga niet aan je signalen voorbij! Maak een pas op de plaats en ga uit je hoofd afdalen naar je lichaam. Waar in je lichaam voel je je signalen het sterkst? Als je die plek(ken) gevonden hebt mag je hier met aandacht naartoe ademen.

Het ademen zorgt ervoor, dat je contact maakt met jezelf in het huidige moment. Er ontstaat meer afstand tot je hoofd vol gedachten en dit is wat je nodig hebt om bij jezelf te blijven in plaats van als de rigide generaal/zwelgje te reageren. Een belangrijke en helpende vraag die je jezelf nu kunt stellen is; hoe wil ik met mezelf/deze situatie/de ander omgaan?

Ondersteuning?
Zou jij ook anders met Annie om willen leren gaan? Typ een berichtje en/of pak de telefoon en we bespreken de mogelijkheden.

Groet!

Krijna


www.straal-denhaag.nl

"In het daglicht van aanvaarding verschrompelen je draken"

StraalBlog week 46 
“In het daglicht van aanvaarding verschrompelen je draken”

Vaardigheid en waardigheid
Zelfvertrouwen wat is dit nu eigenlijk? Het heeft te maken met de dingen die we kunnen bereiken. Het zelfvertrouwen wordt door allerlei ervaringen ‘van buiten’ ontwikkeld. De ervaring dat ‘het’ lukte en de stimulering vanuit de omgeving. Vertrouwen bestaat uit vaardigheid en waardigheid.
Vaardigheid is, dat je door oefening ergens goed in wordt en daar dan zelfvertrouwen door opbouwt. Dit werkt heel goed, maar als je dan minder presteert of minder complimenten krijgt over je prestaties, dan kan je zelfvertrouwen weer even snel verdwijnen.

Ruimte maken voor een nieuwe kijk
Als jij geleerd hebt dat je persé goed moet presteren om gewaardeerd te worden, dan heb je hier een patroon in ontwikkeld, dat jou remt in je persoonlijke ontwikkeling. Van kleins af aan doe je allerlei overtuigingen op vanuit je opvoeding en de omgeving waar je deel van uitmaakt. In deze overtuigingen kunnen heel wat beperkende normen verscholen zitten, die jij onbewust je volwassen leven mee inneemt.

Het accepteren dat jij deze overtuigingen hebt is de sleutel. Als jij kunt accepteren, dat dit nu is wat het is, zonder oordeel kun je ruimte maken voor een nieuwe kijk. Zolang jij vecht tegen jezelf blijf je hetzelfde rondje lopen. Dit kost je veel energie en levert je niks positiefs op. Een mooie en krachtige spreuk vind ik deze; “In het daglicht van aanvaarding verschrompelen je draken”.

Je mag er zijn los van je prestaties
Zelfwaardering zit dieper dan zelfvertrouwen; het zit van ‘binnen’. De kern van zelfwaardering is, dat je waardevol bent, omdat je er bent. In de loop van de jaren raken veel mensen delen van die zelfwaardering kwijt. Het loutere gegeven, dat je er mag zijn, omdat je er bent, wordt op één of andere manier vervangen door het gevoel dat je er mag zijn, als je wat presteert. Dit noem ik voorwaardelijke zelfwaardering. “Ik voldoe pas als…”.

We hebben in onze samenleving geleerd om vooral het ‘doen’ te benadrukken en niet het ‘zijn’. Vooral de prestatie staat centraal en niet het bestaan; het gegeven dat je er bent en mag zijn.

Kwetsbaar
Je maakt jezelf wel heel kwetsbaar door je zelfwaardering te koppelen aan je sociale of maatschappelijke status. Bovendien als zoveel afhangt van die ene relatie of van die ene positie, is het logisch dat je erg bang bent om het weer kwijt te raken. En dat maakt je achterdochtig en overgevoelig voor alle signalen die op een eventueel verlies kunnen wijzen. Herken jij jezelf in dit verhaal en gun je jezelf een andere kijk? Stuur mij een berichtje en we gaan aan de slag!

Groet!
Krijna

www.straal-denhaag.nl

"Bevrijd jezelf uit een te krappe jas"

StraalBlog week 44
“Bevrijd jezelf uit een te krappe jas”

Gezien willen worden
Verplaats jezelf eens in de volgende situatie. Je zit op een bankje in het park en ziet het volgende gebeuren. Een meisje klautert voor het eerst zelf op de glijbaan en roept: “Kijk dan mam!”
De moeder van het meisje kijkt en roept: “Oh, wat goed van je. Knap hoor!”

Het meisje vraagt niet om een compliment van haar moeder. Zij wil alleen maar ‘gezien’ worden door haar moeder. Het meisje, zit midden in een nieuwe ervaring en ze wil graag dat haar moeder naar haar kijkt, zodat die ervaring en haar hele bestaan bevestigd worden. Oogcontact maken en even zwaaien naar haar dochter en zeggen dat zij haar dochter ziet is voldoende.

Zijn en presteren
Voor het jonge kind, is de prestatie (nog) niet belangrijk; zij wil weten of haar moeder haar ook hier op deze plek ziet. Ze wil een lijntje, ze wil contact.

Van kleins af aan worden we blootgesteld aan testen en toetsen. We zijn het zo gewend om kinderen aan te moedigen in hun prestaties. Dat zit zo ingebakken in de opvoeding en onze cultuur, dat we bijna niet meer anders kunnen. En na een paar jaar kunnen de kinderen ook niet meer anders. Zij hebben inmiddels geleerd om gewaardeerd te worden voor wat ze doen en niet voor wie ze zijn. De impact hiervan kan behoorlijk groot zijn.

Presteren is een breed begrip. Je kunt het loslaten op scholing, werk, sport, in relaties. Er zijn mensen die het leven als het leveren van één grote prestatie ervaren. Zij moeten vooral van alles en altijd tot het gaatje. Gevolgen kunnen behoorlijk zijn op fysiek en psychisch niveau.  Denk aan: stress, faalangst, perfectionisme, depressie, burn-out raken.

Niemand tot last willen zijn
Persoonlijk bestond mijn prestatie van kleins af aan, vooral uit niemand tot last willen zijn, want iedereen had het al zo druk met zichzelf. Ik deed mijn best op school en in het huishouden. Onbewust vanuit de wens om gezien en gehoord te worden. Als ik nu maar hoge cijfers haalde dan waren mijn ouders vast trots op me. En zo werd mijn perfectionisme geboren. Wat er voor zorgde dat ik mezelf jarenlang een ontzettende prestatie druk oplegde. Is dit alleen maar negatief? Nee hoor, deze drang om te presteren heeft me mede gebracht waar ik nu ben. Er is niks mis met je best willen doen; het wordt tricky als je je Zijn/je identiteit eraan ophangt.

Maak de weg vrij
Het is belangrijk dat je jezelf leert accepteren zonder dat daar een prestatie tegenover staat.  Als je kunt omarmen, dat je zowel goede als minder goede eigenschappen hebt, dan maak je de weg vrij voor jezelf om te Zijn. Lijkt het je fijn om jezelf hier in te ontwikkelen, stuur mij dan een berichtje om de mogelijkheden te bespreken.

Groet! 
Krijna

www.straal-denhaag.nl

"Belofte op belofte"

StraalBlog week 42
“Belofte op belofte”

Vanuit mijn tenen heb ik gehuild, geschreeuwd en gesmeekt
Je deed belofte op belofte
Nakomen bleek moeilijker dan gedacht

Daden bleven uit
En je woorden waren pijnlijk leeg
Met een diep beschadigd vertrouwen als gevolg

Er was wel drank en geen eten
De drang om te vluchten enorm
Je intense angst om te voelen deed je opgaan in destructie

Hoop doet leven
Een cliché zo waar
Het gaf me kracht om vol te houden

Het lijntje tussen hoop en vrees was flinterdun
Voor ik het wist stond ik weer met beide benen op de grond
De hunkering naar je verslaving voelde op momenten sterker dan de liefde voor je kind

En ik heb altijd van je gehouden
Ook nu je er al jaren niet meer bent
Heb je een veilig plekje in mijn hart

www.straal-denhaag.nl